Zmarł Stanisław Firszt – wieloletni dyrektor Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze

Wielka strata Wielkiego Człowieka. Jelenia Góra straciła bardzo ważną osobę. W 2016 pisał : " Gdyby cały ten teren należał do Miasta można by tutaj za nieduże pieniądze urządzić park z alejkami spacerowymi, trasami dla rowerzystów, placami zabaw dla dzieci i innymi atrakcjami. Można by wykorzystać istniejący już drzewostan i część krzewów. Płynąca tutaj Młynówka dodałaby temu miejscu uroku. Odkrzaczone i uporządkowane tereny zielone mogłyby się stać parkiem centralnym miasta, z którego z pewnością korzystaliby mieszkańcy centrum Jeleniej Góry. Dzisiaj do najbliższego parku mają ok. 700 metrów. Dla kobiet z dziećmi i wózkami to cała wyprawa" https://www.jelonka.com/to-miejsce-mogloby-byc-piekne-64360#google_vignette Widać że była mu leżała sercu natura i rodziny z dzieckiem.

Jestem pewny że gdyby był prezydentem miasta Jeleniej Góry to miasto byłoby najpięknięjsze. Szkoda że nikt nie wykorzystał jego pomysłów.

Szkoda,nie będzie miał kto wspominać sławnych Niemców.

Mądry człowiek z wielkimi planami. Szkoda że żaden prezydent nie skorzystał z jego wizji. Dzisiaj zamiast parku i placu zabaw stawiają 5 piętrowe bloki dla bogaczy wzdłuż Młynówki a do tego osiedle będzie grodzone i strzeżone żeby czasem mieszkaniec Jeleniej Góry nie postawił tam nogi. Odrazu widać komu " służą" urzędnicy w tym mieście.

" Poniżej przedstawiamy oświadczenie opublikowane przez Stanisława Firszta: Szanowni Państwo, Przyjaciele, Współpracownicy i Pracownicy Muzeum Przyrodniczego w Jeleniej Górze. Przez ponad 40 lat pracy walczyłem z tysiącami przeciwności, ustawicznie dążąc do rozwoju dolnośląskiego muzealnictwa. Przez 8 lat pracowałem w Okręgowym Muzeum Miedzi w Legnicy, 22 lata w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze i 13 lat w Muzeum Przyrodniczym w Jeleniej Górze. Myślę i mam taką nadzieję, że efekty mojego zaangażowania i poświęcenia nie poszły na marne, są i będą widoczne przez lata. Wydawałoby się, że praca muzealnika, dyrektora muzeum, jest spokojna i niestresująca. Niestety, wskutek niewiedzy i ignorancji urzędników oraz swego rodzaju ich złośliwości, tak nie jest. Walcząc o powierzone mi instytucje, cały czas narażony byłem na stresy i codzienne nerwy, co po latach odbiło się na moim zdrowiu, a kontynuowanie pracy w takich warunkach, narażałoby mnie obecnie na utratę życia." Tekst pochodzi z netu gdy Pan Stanisław przechodził na emeryturę. W tych kilku zdaniach streszczony jest trud jaki przeżywał pan Stanisław. Przykre.