Borowice
Borowice jako osadę pasterską założył Meertin Marksteiner w 1644 r. Ten protestancki cieśla, uciekł tutaj z Czech przed prześladowaniami religijnymi podczas wojny trzydziestoletniej. Wcześniej w 1629 r za panowania Fryderyka II powołano go ze Szwajcarii do Czech, aby budował przegrody i tamy na rzekach. Dom jego znajdował się przy potoku, od czego miejscowość wzięła swoją nazwę. W 1660 r powstała gospoda Baberkretscham, obecnie na tym miejscu stoi pensjonat Skalnik i kawiarnia Dorotka. Od 1723 r Borowice należały do górskiej gminy Budziska, która miała siedzibę w Karpaczu Górnym w księstwie jaworskim, a sąd znajdował się w Sobieszowie pod Chojnikiem. W 1736 r działał tu młyn, a w 1782 r były już 34 chaty. W 1833 r hr von Schaffgotsch i miejscowy leśniczy ufundowali szkołę. Powstawały nowe budy pasterskie, a pola grodzono charakterystycznymi zachowanymi do dziś kamiennymi murkami. W XIX w istniała w Borowicach karczma.
W czasie trwania wojny rozpoczęto budowę Drogi Sudeckiej zwanej też Drogą Czeską, od Borowic w kierunku Przełęczy Karkonoskiej do schroniska Odrodzenie. Do budowy zmuszano więźniów jenieckich. Wszyscy zostali pochowani na cmentarzu, który znajduje się na uboczu w lesie przy Drodze Sudeckiej.
Warto zobaczyć:
Tablica pamiątkowa, odsłonięta w 1984 r dla upamiętnienia istnienia w Borowicach obozu jenieckiego.
Domy i zabudowania gospodarcze:
Nr 20, 23, 28, 34, 35, 40, 53 – XIX w. 65 nadleśnictwo – XIX. DW „Limba” z 1915 r.
Dawne nazwy:
1786 – Baberhauser
1945 – Bobrowice
1946 – Babica
1948 – Babice
1950 - Borowice
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze