Oby miejsca dla prawdziwej radości w każdym ludzkim sercu było zawsze pod dostatkiem – Anna Chciuk

Dziś, z Alfabetu Bajek dla całej rodziny, przedstawiam Państwu bajkę z literką „R”. Zapraszam serdecznie do przeczytania.

Radość

Raz radość odwiedziła rozległą krainę,
żeby zrobić rozeznanie do soboty.
Rozejrzała się po okolicy i rozłożyła ręce,
widząc, ile czeka ją roboty.
Rozpacz, rozterki, rozżalenie i tak dalej
rozproszyły się wszędzie, rozgościły
i zarządzały ludźmi jak królowe.
I nie chciały pójść sobie tak łatwo wcale.
Rozluźniona radość zakasała rękawy,
myśląc sobie przy tym,
że będzie miała sporo zabawy.
Uzbroiła się po szyję w dobry humor,
szczęście, satysfakcję, zachwyt.
Wiedząc, że proces ludzkiej przemiany
może nie być łatwy.
Dorzuciła też wesołość, zadowolenie i spokój,
bo wiedziała, że się przyda
wszystkim ludziom wokół.
Założyła swoje rażące różowe okulary
i zaczęła swoją pracę niczym jakieś czary.

Pogrążonej w myślach Renacie
pomogła dostrzec rozkwitnięte róże,
rozkoszować się ich wyglądem,
radować się ich zapachem
i w ogóle cieszyć się tym,
że są takie cuda w naturze.
Rozwiązała spór rodzinny Roberta i Rafała latem,
podsuwając im rewelacyjne rozwiązanie,
by jak najprędzej dogadał się brat z bratem.
Rozpuściła wszystkie smutki roztrzęsionej Rozalki,
posyłając jej radosny uśmiech
od rozbawionej sąsiadki Reginy kolarki.
Rozweseliła małą Rózię, która rozbiła kolanko,
przyprowadzając jej mamę,
która zabrała ją na drugie śniadanko.
Rozprawiając się z rutyną w życiu Radka Rozalskiego,
pomogła mu zrealizować marzenie
o kupnie gdzieś nad morzem domu niedrogiego.
Roztargnionemu rowerzyście, który wjechał do rowu
na rozklekotanym rowerze,
prędziutko przyprowadziła ratunek
w postaci rozweselonego Romka,
który podał mu pomocną rękę
i uśmiechnął się szczerze.
Rybakowi, co rozpaczliwie złowić rybę próbował,
pomogła rzucić wędkę w takie miejsce w rzece,
że złapał rybę tak wielką,
że aż ledwo wędką manewrował.
Rozchmurzyła buzię sprzedawcy Remikowi
i podpowiedziała, żeby dał tego dnia wszystkim
rabat na towar nowy.
Roztańczonej Róży poprawiła humor wielce,
za sprawą jej męża, który powiedział,
że pięknie wygląda w różowej sukience.
Rozśmieszyła dwie dziewczynki w rozczochranych włosach,
co pierwszy raz jechały na rolkach
i robiły rozmaite akrobacje,
aby utrzymać równowagę
i nie obetrzeć kolan, łokci oraz nosa.
Rozgadała się z rodzeństwem Radosławskich jeszcze,
rozluźniając atmosferę
przed występem w mieście.
Rozprawiła się ze strachem
przed romantyczną randką Ryszarda,
rozrzucając wokół niego
dobre myśli jak petarda.
Rozproszyła rozpacz Romki
myślącej o rozdeptanych kwiatkach,
kierując jej uwagę na rude rudziki
rozrabiające w rabatkach.
Rozrzuciła równomiernie rankiem krople rosy,
szczęśliwemu rolnikowi nawilżając kłosy.
Rozsiała nasiona radości na pewnej imprezie
w sercach wszystkich smutnych gości.

Raz za razem przeskakiwała radość z osoby na osobę.
Rozprzestrzeniając się nieustannie,
rosła w siłę z doby na dobę.
Rozdawała uśmiechy na lewo i prawo
i tak się radości to podobało,
że aż sama biła sobie brawo.
Rozsypała w okolicy różne radosne nowiny,
dekorując dzięki temu uśmiechem
twarze niejednej rodziny.
Rozgościła się na dobre w życiu wszystkich ludzi.
Podziwiała zachwycona,
jak się radość w każdym budzi.
Zapanował raptem wszędzie błogi rajski spokój,
kiedy radość otuliła wszystkie serca wokół.

# Oby miejsca dla prawdziwej radości w każdym ludzkim sercu było zawsze pod dostatkiem – Anna Chciuk