Czym jest kopalnia Bitcoinów?

Wydobywanie kryptowalut jest żmudne, kosztowne i nie zawsze opłacalne. Niemniej jednak ma niepowtarzalny urok, gdyż przypomina pracę poszukiwaczy złota w Kalifornii w XIX w, gdzie wydobycie złotego kruszcu zależało nie tylko od ciężkiej pracy, ale i szczęścia. I niestety, złoto się zawsze kiedyś kończyło.

Górnicy są audytorami. Weryfikują zawarte już transakcje bitcoinowe pod kątem ich uczciwości, czyli zapobiegają spekulacjom. Metoda została opracowana przez założyciela Bitcoin, Satoshi Nakamoto. Sprawdzając transakcje, górnicy pomagają zapobiec „problemowi podwójnego wydatkowania”.

Podwójne wydatkowanie to nic innego, jak posłużenie się tymi samymi bitcoinami dwa razy. W przypadku waluty fizycznej nie ma takiego problemu. Raz wydanej kwoty nie sposób wykorzystać powtórnie. Jednak w przypadku waluty cyfrowej, jak wyjaśnia amerykańska witryna finansowa Investopedia, „istnieje ryzyko, że posiadacz może wykonać kopię tokena cyfrowego i wysłać go do sprzedawcy lub innej strony, zachowując oryginał”.

Gdy górnik zweryfikuje 1 MB (megabajt) transakcji bitcoinowych, zwanych „blokiem”, kwalifikuje się do otrzymania wynagrodzenia w wysokości pewnej ilości bitcoinów. Limit 1 MB został ustalony przez Satoshi Nakamoto i jest przedmiotem kontrowersji, ponieważ niektórzy górnicy uważają, że rozmiar bloku powinien zostać zwiększony, aby pomieścić więcej danych, co umożliwiłoby skuteczniejsze przetwarzanie i weryfikowanie transakcji oraz zwiększyłoby szansę zarabiania na nich przez audytorów. 

Weryfikacja transakcji o limicie 1 MB nie zawsze kończy się wynagrodzeniem dla górnika. Należy nie tylko zweryfikować wartość transakcji wynoszącą 1 MB, ale również być pierwszym górnikiem, który uzyska właściwą odpowiedź na problem numeryczny związany z tą transakcją. W ten sposób górnik zyskuje dowód swojej pracy.

Zanim jednak zainwestujesz czas i pieniądze w sprzęt, sprawdź, czy wydobycie jest naprawdę dla Ciebie. Skoncentrujmy się przede wszystkim na Bitcoinach („Bitcoin” używamy, gdy mówimy o sieci lub kryptowalucie jako koncepcji, a „bitcoin” z małej litery, gdy mówimy o ilości poszczególnych tokenów).

Podstawową motywacją wielu górników jest perspektywa otrzymania cennych tokenów Bitcoin. Nie musisz być górnikiem, aby posiadać tokeny kryptowaluty. Możesz handlować na giełdzie takiej jak Bitstamp, używając innej kryptowaluty (na przykład za pomocą Ethereum lub NEO, aby kupić bitcoiny); możesz nawet zarobić, grając w gry wideo lub publikując posty na blogach na platformach, które płacą użytkownikom w kryptowalutach. Przykładem tego drugiego jest Steemit, który jest trochę podobny do Medium, z tą różnicą, że użytkownicy mogą nagradzać blogerów, płacąc im w zastrzeżonej kryptowalucie o nazwie STEEM. STEEM można następnie wymienić na bitcoiny.

Nagroda bitcoin, którą otrzymują górnicy, jest zachętą, która motywuje ludzi do pomocy w procesie legitymizacji i monitorowania sieci Bitcoin i jej łańcucha bloków. Ponieważ te obowiązki są rozłożone na wielu użytkowników na całym świecie, mówi się, że bitcoin jest „zdecentralizowaną” kryptowalutą lub taką, której transakcje odbywają się poza bankiem centralnym  i rządem.

Praca górnika nie wymaga zaawansowanej matematyki ani obliczeń. Tak naprawdę polega na tym, by być pierwszym, kto wymyśli 64-cyfrową liczbę szesnastkową („skrót”), która jest mniejsza lub równa wartości skrótu docelowego. Czynność ta polega w zasadzie na zgadywaniu.

Ale przy całkowitej liczbie możliwych zgadnięć każdego z tych problemów rzędu kilku bilionów, jest to niezwykle żmudna praca. Aby najpierw rozwiązać problem, górnicy potrzebują komputerów o dużej mocy obliczeniowej, mierzonej w megahashach na sekundę (MH/s), gigahashach na sekundę (GH/s) i terahashach na sekundę (TH/s).

Jeśli chcesz oszacować, ile bitcoinów możesz wydobywać za pomocą wskaźnika skrótu swojego urządzenia górniczego, strona Cryptocompare oferuje pomocny kalkulator.

Kopanie bitcoinów służy jeszcze innemu celowi: wprowadzeniu nowej kryptowaluty do obiegu. Innymi słowy, górnicy są jak pracownicy mennicy. Od listopada 2019 r. w obiegu znajdowało się około 18 milionów bitcoinów. Oprócz monet wybitych w bloku genesis (pierwszy blok, który został stworzony przez założyciela Satoshi Nakamoto), każdy z tych bitcoinów powstały dzięki pracy górników. W przypadku braku górników Bitcoin jako sieć nadal istniałby i byłby użyteczny, ale nigdy nie byłoby żadnych dodatkowych bitcoinów. Kiedyś zakończy się wydobywanie bitcoinów. Zgodnie z protokołem Bitcoin, całkowita liczba bitcoinów będzie ograniczona do 21 milionów. Szybkość wydobywania bitcoinów z czasem się zmniejsza, ostatnie bitcoiny pojawią się w obiegu dopiero około roku 2140.

Nagrody za wydobywanie bitcoinów są zmniejszane o połowę co cztery lata. Kiedy bitcoiny zostały wydobyte po raz pierwszy w 2009 roku, wydobycie jednego bloku przynosiło 50 BTC. W 2012 r. liczba ta spadła o połowę do 25 BTC. Do 2016 r. ponownie spadła o połowę do poziomu 12,5 BTC. Obecnie wielkość nagrody wynosi 6,25 BTC.  

Chociaż na wczesnym etapie historii bitcoinów osoby posiadające zwykły komputer domowy były w stanie rywalizować o bloki, teraz już tak nie jest. Powodem tego jest trudność wydobywania bitcoinów w czasie rzeczywistym. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie łańcucha bloków oraz jego zdolność do przetwarzania i weryfikacji transakcji, sieć Bitcoin dąży do tego, aby jeden blok był produkowany co około 10 minut. Jeśli jednak milion platform wydobywczych konkuruje o rozwiązanie problemu jakiegoś skrótu, prawdopodobnie osiągną rozwiązanie szybciej niż gdyby 10 platform wiertniczych pracowało nad tym samym problemem. Ocena i dostosowanie trudności wydobywania następuje co 2016 bloków lub mniej więcej co dwa tygodnie. Gdy w bitcoinach wspólnie pracuje więcej mocy obliczeniowej, poziom trudności wydobycia wzrasta, aby utrzymać stałą produkcję bloków. Mniejsza moc obliczeniowa oznacza obniżenie poziomu trudności. Kiedy Bitcoin został uruchomiony w 2009 roku, początkowy poziom trudności był jeden. Według stanu na listopad 2019 r. jest to ponad 13 trylionów.

Oznacza to, że ​​aby górnik był konkurencyjny, musi zainwestować w mocny komputer i oprogramowanie, najlepiej układ scalony specyficzny dla aplikacji (ASIC). Niektórzy górnicy  kupują pojedyncze karty graficzne (GPU) jako tani sposób na połączenie operacji wydobywczych.