Niebezpieczne studzienki przy dworcu PKP

Miało być nowocześnie, trwale i estetycznie. Ale jest byle jak. Kratki studzienek na skraju jezdni w okolicach dworca kolejowego notorycznie się załamują.

Problem zapadających się i połamanych kratek nad kanałami odprowadzającymi powtarza się notorycznie. Kratki w tym miejscu zapadają się i łamią się co chwilę. Najwyraźniej nie wytrzymują ciężaru podjeżdżających autobusów komunikacji miejskiej. Scenariusz jest zawsze ten sam. Kratka łamie się i wpada do kanału, kierowcy zgłaszają uszkodzenie, naprawa czy raczej wymiana uszkodzonego elementu trwa około tygodnia i tak do następnego razu.

Co gorsza, bywa, że po zmroku dziury w skraju jezdni są kompletnie niewidoczne. Nie ma przy nich żadnych znaków czy innych oznaczeń widocznych z daleka. Jak w taką dziurę wjedzie samochód osobowy to skończy się niechybnie urwanym kołem. Zapadanie się włazów jest więc kłopotem i zmorą nie tylko służb miejskich odpowiedzialnych za ich stan, ale i użytkowników dróg.

Ponieważ sytuacja, którą widać na zdjęciach ma miejsce nie pierwszy raz, zapadanie się włazów jest tu problemem ogólnie znanym i jak dotychczas nikt nie potrafi temu zaradzić. Prawdopodobnie w powszechnym mniemaniu problem ten jest nierozwiązywalny bowiem istnieje od czasu remontu ulicy. Ale istotne jest też, że będzie się on ciągle nasilał. Jego całkowite wyeliminowanie jest mało realne, bowiem zastosowane tu rozwiązania okazują się kompletnie niepraktyczne. Najwyraźniej nikt nie pomyślał, że każdego dnia wielokrotnie przejeżdżać po nich będą autobusy podjeżdżające na przystanki. Nie wzięto więc pod uwagę ani intensywności ruchu ani masy pojazdów się tu poruszających. I co? No i nic. Przecież nikt nie wstrzyma ruchu autobusów. Więc potrzebne będą ciągłe naprawy generujące oczywiście określone koszty. Taka jest cena za odbiór partactwa.

Niebezpieczne studzienki przy dworcu PKP