Lasery i grafen - technologie przyszłości

W Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych im. Stefana Drzewieckiego uczniowie kształceni są głównie w kierunkach technicznych. Dlatego szkoła współpracuje z Politechniką Wrocławską, co umożliwia uczniom udział w warsztatach, seminariach, wykładach i praktykach wakacyjnych na Wydziale Elektroniki. Dzięki tym zajęciom naukowym młodzież poznaje nowe, zaawansowane technologie w dziedzinie elektroniki i mechaniki, także dotyczące budowy urządzeń wysyłanych w kosmos (np. minisatelita ESO).

Młodzież miała okazję poznać bliżej technologie przyszłości. Grafen jest materiałem, który zrewolucjonizuje obecny świat. Dzięki niemu możliwe będzie wyprodukowanie tzw. elastycznej elektroniki. Dr Soboń opowiadał o telefonie komórkowym, który był prezentowany na jednej z konferencji naukowych. Po wygięciu  w dowolny sposób, wyświetlacz był dalej czuły, a telefon funkcjonował normalnie. Uczniowie w czasie spotkania mieli też okazję sami wyprodukować płatki grafenu, dokładnie w taki sposób, w jaki pierwszy raz uzyskano ten materiał o niesamowitych właściwościach. Wszystko, co było potrzebne, to grafit i taśma samoprzylepna.

Ponieważ dr Soboń zajmuje się las głównie laserami, więc młodzież mogła poznać bliżej te urządzenia. Okazało się, że ich właściwa nazwa nie powinna brzmieć LASER tylko LOSER, nanosekunda to zbyt długi czas dla naukowców pracujących nad laserami, zegary (oczywiście  bardzo, bardzo dokładne, pracujące na bazie grafenu) na różnych wysokościach wskazują różne godziny, nawet jeśli różnica poziomów wynosi tylko 10 cm!, a lasery na bazie grafenu mają spore zastosowanie w eksploracji kosmosu. Dzięki nim można badać fale grawitacyjne.

Najbardziej zadziwiły uczniów koszty wykorzystywanych do badań urządzeń (jedno z nich kosztuje pół miliona złotych) i materiałów (kwadracik o boku 0,5 cm, wcale nie ze szlachetnego kruszcu, to wartość kilkuset złotych). Po bardzo interesującym wykładzie prowadzonym przez dr Grzegorza Sobonia uczniowie zostali zaproszeni do laboratoriów:

W jednym z laboratoriów, można było samodzielnie, pod okiem pracownika naukowego i po odpowiednim instruktażu, zespawać światłowody.

Była to niezapomniana podróż w przyszłość, za którą dr Soboniowi i innym pracownikom naukowym, którzy dla nas to spotkanie przygotowali, bardzo dziękujemy.