Brutalny atak na parę Ukraińców we Wrocławiu. Czy polsko-ukraińskie napięcia wychodzą już na ulice?

Trzech mężczyzn zaatakowało we Wrocławiu młodą parę obywateli Ukrainy. Brutalność tego zajścia należy potępić bezwarunkowo – niezależnie od narodowości ofiar, poglądów politycznych czy oceny relacji między Warszawą a Kijowem. Jednocześnie udawanie, że był to incydent całkowicie oderwany od coraz gorszej atmosfery między Polakami i Ukraińcami, byłoby zwyczajnie naiwne.

Do napaści doszło w niedzielę wieczorem przy ulicy Okulickiego na wrocławskim Zakrzowie. Poszkodowani to 20-letnia kobieta i jej 21-letni partner. Według informacji przekazanych przez policję konflikt rozpoczął się od sprzeczki w kolejce w sklepie. Później trzej mężczyźni mieli zaatakować Ukraińca na ulicy. Uderzona została również kobieta, która próbowała bronić partnera. Oboje trafili do szpitala. Policja poszukuje sprawców i bada narodowościowe podłoże napaści.

Nie ma tu miejsca na relatywizowanie. Nawet najostrzejszy spór polityczny, historyczny czy ekonomiczny nie daje nikomu prawa do bicia przypadkowych ludzi. Odpowiedzialność za napaść ponoszą napastnicy, a nie abstrakcyjne „nastroje społeczne”, politycy czy historia. Sprawcy powinni zostać szybko zatrzymani i surowo rozliczeni.

Nie oznacza to jednak, że wolno zamknąć oczy na szerszy problem. Polsko-ukraińskie napięcie narasta i coraz częściej przestaje ograniczać się do mediów społecznościowych, sejmowych przemówień oraz dyplomatycznych komunikatów. Zaczyna zatruwać codzienne relacje między ludźmi.

Badania CBOS pokazują wyraźną zmianę atmosfery. W lipcu 2026 roku po raz pierwszy w historii pomiarów liczba przeciwników przyjmowania uchodźców z Ukrainy przewyższyła liczbę zwolenników – 52 proc. wobec 42 proc. Jednocześnie 54 proc. badanych uznało, że pomoc udzielana Ukraińcom przez Polskę jest zbyt duża. Już wcześniej CBOS wskazywał, że trzeci rok z rzędu pogarsza się nastawienie Polaków do Ukraińców.

Przyczyn jest wiele: zmęczenie wojną, obawy ekonomiczne, konflikty dotyczące świadczeń, rynku pracy i importu produktów rolnych, a także nagłaśnianie przestępstw popełnianych przez obywateli Ukrainy. Do tego dochodzą działania dezinformacyjne, których oczywistym celem jest skłócanie obu społeczeństw. Nie wszystko jednak da się zbyć wygodnym hasłem o rosyjskiej propagandzie.

Ukraina jako państwo również nie jest bez winy za pogarszający się klimat. Polacy mają prawo oczekiwać elementarnego szacunku dla własnej pamięci historycznej, zgody na poszukiwanie i godny pochówek ofiar zbrodni wołyńskiej oraz rezygnacji z gloryfikowania ludzi i organizacji odpowiedzialnych za mordowanie polskiej ludności cywilnej.

Szczególnie źle została w Polsce odebrana decyzja o nadaniu jednej z ukraińskich jednostek wojskowych imienia „bohaterów UPA”. Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego ocenił, że decyzja ta sprowokowała eskalację sporu, choć władze Ukrainy musiały zdawać sobie sprawę, jak zostanie przyjęta w Polsce. Jednocześnie otwarcie ukraińskich archiwów i wydawanie kolejnych zezwoleń na prace poszukiwawcze oraz ekshumacyjne należy uznać za krok we właściwym kierunku.

Nie można jednak przenosić odpowiedzialności za politykę władz w Kijowie na przypadkową Ukrainkę rozmawiającą z wyraźnym wschodnim akcentem w sklepie. Tak samo jak przestępstwo popełnione przez jednego obywatela Ukrainy nie czyni przestępcami milionów jego rodaków. Odpowiedzialność zbiorowa jest wygodna, ale zawsze prowadzi na manowce – czasem kończące się właśnie kopaniem człowieka leżącego na chodniku.

Także po polskiej stronie nie brakuje ludzi, którzy cynicznie podsycają wrogość, ponieważ konflikt daje im zasięgi, głosy i polityczne paliwo. Znamienne jest, że według lipcowego badania CBOS aż 73 proc. Polaków uważa, iż politycy polscy i ukraińscy dla własnych korzyści podsycają konflikty między oboma krajami. Jednocześnie trzy czwarte badanych twierdzi, że wobec zagrożenia ze strony Rosji oba państwa powinny przede wszystkim współpracować.

Można wspierać Ukrainę w obronie przed rosyjską agresją i jednocześnie krytykować politykę Kijowa. Można domagać się prawdy o Wołyniu, ochrony interesów polskich rolników i uczciwych zasad pomocy, nie nienawidząc przy tym Ukraińców. Solidarność nie jest czekiem bez pokrycia, ale krytyka nie jest również pozwoleniem na przemoc.

Atak we Wrocławiu powinien być ostrzeżeniem. Napięcie polsko-ukraińskie realnie eskaluje. Jeżeli politycy obu państw nadal będą traktowali historię, migrację i społeczne emocje jak poręczne narzędzia do mobilizowania wyborców, kolejne konflikty mogą już nie kończyć się na obraźliwych komentarzach w internecie.

Brutalny atak na parę Ukraińców we Wrocławiu. Czy polsko-ukraińskie napięcia wychodzą już na ulice?