Rodziny pogrążone w kłopotach otrzymają pomoc w osobach "asystentów rodziny"

Służby pomocy społecznej w Jeleniej Górze realizują swoje zadania w rozmaitej formie. – To nie tylko te najbardziej znane, jak zasiłki stałe, czy okresowe, dopłaty, itp. – wyjaśnia Marcin Zawiła, Prezydent Jeleniej Góry. – Zaczynamy sukcesywnie rozwijać działalność „asystentów rodziny”, bowiem w niektórych środowiskach widoczny jest problem, który najogólniej można określić jako „życiową niezaradność”.

Wynika ona nie tylko z patologicznych zachowań ojców i matek, zaniedbań wychowawczych, czy innych negatywnych relacji z otoczeniem, ale także (choć rzadziej) z braku prostych umiejętności korzystania z przeróżnych możliwości wsparcia, jakie istnieją w mieście.

W jakieś mierze wypełniali te obowiązki do tej pory pracownicy socjalni, niemniej są to ludzie pracujący w określonych godzinach, mający poza tym także inne, absorbujące obowiązki. Tworzona właśnie grupa „asystentów rodziny” będzie pracować w rytmie zależnym od potrzeby oddanych im pod opiekę rodzin i będą mieli obowiązek obserwowania i wspierania swoich podopiecznych w takiej formie i czasie, by mogli oni odzyskiwać szanse samodzielnego, zwyczajnego życia.

- Faktem, że większość tych kłopotów bierze się z nałogów, zadłużeń, niewydolności wychowawczej i społecznej tych rodzin, na co dorośli ludzie powinni mieć wpływ – mówi M. Zawiła. – Ale nie można ich pozostawiać samym sobie, bo wtedy również ich dzieci wpadną w tę samą pętlę niemożności. Nie chcemy dopuszczać do wielopokoleniowej marginalizacji części społeczeństwa, bo może to przynieść trudne do oszacowania, negatywne skutki. Sens tej nowej służby, powoływanej zresztą zgodnie ze zmianami w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym polega właśnie na tym, by wkraczać w trudne sytuacje wcześniej, niż kurator sądowy po wyroku sądu i wspierać, a nie ganić.

To dopiero początki tej pracy i zapewne w praktyce będą wyjaśniane rozmaite współzależności oraz pojawiać się będą problemy do bieżącego wyjaśniania, ale ma ona służyć ograniczaniu obszaru patologii, a w logicznym następstwie – także wzrostowi poczucia bezpieczeństwa socjalnego i publicznego.