Anna Chciuk - pisarka z Łomnicy z wierszem o cierpliwości

Brak cierpliwości potrafi czasem nieźle utrudnić życie. Wszystko nabiera wtedy gorzkiego smaku, a wyczekiwanie na coś, na czym bardzo nam zależy zdaje się trwać w nieskończoność. Kiedy zaczynamy tracić cierpliwość warto pamiętać o tym, że na wszystko przychodzi odpowiedni czas. Procesy, które zachodzą w naszym życiu, powinny odbyć się we własnym tempie, ponieważ pewne sprawy muszą po prostu dojrzeć, aby mogły zostać pomyślnie dla nas rozwiązane.

Kiedy zrozumiałam, że cierpliwość jest jednym z głównych składników szczęśliwego życia, postanowiłam napisać o niej wiersz.

Cierpliwość

Zgubiłam swoją cierpliwość.
Nigdzie nie mogę jej znaleźć.
Szukałam chyba wszędzie.
I w głowie, i w sercu,
I nawet w kolanach.
No i co teraz będzie?
No gdzie też się ona schowała?

Ogłosiłam to prędko wszystkim,
Licząc na pomoc bliskich.
Pytałam o nią swej córci.
Rzekła, że nie widziała.
Biedna ta moja cierpliwość.
Sporo na głowie miała.
Syn twierdzi, że to nic nie szkodzi.
Męża się nawet nie pytam,
Bo jak zwykle mi odpowie,
Że nie wie, o co chodzi.

I znów muszę radzić sobie sama
Z brakiem cierpliwości.
Potrzebuję ją szybko odzyskać,
Bo bez niej mój umysł
Nie ma dla mnie litości.

Chyba musiałam niechcący
Zostawić ją dzisiaj w pracy.
Albo oddałam swym dzieciom,
Podaną jak na tacy.
Nie. Raczej mi przepadła
Przy irytującym sąsiedzie,
Któremu bardzo przeszkadza,
Że mi się tak dobrze wiedzie.
Po co on mi tak zazdrości?
Lepiej oddałby mi
Trochę mojej cierpliwości.

Ale by mi się teraz przydała,
Cierpliwość moja kochana.
A ona znowu narozrabiała.
Już ja jej pokażę!
Już ja jej powiem!
Gdzie ona jest?
Niech tylko się dowiem.
Schowała się nie wiadomo gdzie,
A tu absorbujące życie toczy się.
Bez cierpliwości długo nie pociągnę.
I za wiele dobrego w życiu nie osiągnę.

A może by tak czymś ją zwabić?
Może coś z tego wyjdzie.
Myślę, że jak się postaram,
To sama do mnie przyjdzie.
Może trochę odpocznę,
Pomyślę o czymś przyjemnym.
Odwrócę swą od niej uwagę.
I zajmę się czymś przyziemnym.
I obiecuję, że już jej nie zgubię,
Bo bardzo jej pomoc lubię.
A cierpliwość się często przydaje.
Jeśli się komuś inaczej wydaje,
Niech spróbuje bez cierpliwości
Wychować swe dzieci, osiągać sukcesy
Lub zabawiać irytujących gości.

Mam! Jest!
Wreszcie ją znalazłam!
A wiecie, gdzie się schowała?
Trochę wstyd mi się przyznać,
Ale muszę to wyznać.
Między negatywne emocje wlazła.
Irytacja ją trzymała, żeby się nie wierciła.
A przez moje oczekiwania
Bardzo smutna była.
Pośpiech ją przytłoczył,
Natomiast chaos w moim sercu
Przysłonił jej smutne oczy.

Zrobiło mi się głupio,
Że tak ją zaniedbałam.
Szybko ją zgubiłam,
Choć bardzo ją kochałam.

Wróć do mnie, kochana.
Obiecuję, że nie będziesz już sama.
Dostaniesz w mym sercu
Miejsce honorowe.
I będziesz tam miała
Towarzystwo doborowe:
Wytrwałość i miłość.
Relaks i spokój.
Wszystko co pozytywne
Będzie z tobą wokół.

Wiem, że będzie nam dobrze.
Że wspólnymi siłami
Z wszelkimi przeciwnościami
Radę sobie damy.

# Anna Chciuk - pisarka z Łomnicy z wierszem o cierpliwości