50 lat Rocznika Jeleniogórskiego

Wczoraj 27 stycznia o godz. 16.30 w Muzeum Przyrodniczym W Jeleniej Górze - Cieplicach spotkali się miłośnicy i przyjaciele „Rocznika Jeleniogórskiego”, aby uczcić jego 50-lecie istnienia.

Na spotkaniu w szczelnie wypełnionej sali cieplickiego muzeum spotkali się członkowie Towarzystwa Przyjaciół Jeleniej Góry, przedstawiciele Urzędu Miasta, Sejmiku Dolnośląskiego, burmistrz Kowar, a przede wszystkim czytelnicy i wielcy miłośnicy „Rocznika Jeleniogórskiego.”

Gości przywitali Ivo Łaborewicz – prezes Towarzystwa Przyjaciół Jeleniej Góry i dyrektor Archiwum Państwowego w Jeleniej Górze, oraz Stanisław Firszt - dyrektor Muzeum Przyrodniczego i wiceprezes TPJG.

- Pismo po raz pierwszy ukazało się w 1963 r, była to inicjatywa Towarzystwa Miłośników Ziemi Jeleniogórskiej jak i Nowin Jeleniogórskich. Pismo do końca lat 80-tych było mocno wspierane i redagowane przez dziennikarzy tego tygodnika. Myśl powołania jakiegoś większego periodyku o charakterze bardziej poważnym istniała od dawna. Nie powstał on z próżni, ponieważ Jelenia Góra już miała tradycje takie jak kwartalniki czy też miesięczniki np.„Nauka i Sztuka”, który pokazywał się już w latach 40-tych. I tu należy zaznaczyć, że byliśmy pierwsi na Dolnym Śląsku, nawet przed Wrocławiem. Niestety jak Wrocław zaczął się rozwijać to zabrał nam te czasopisma. Istniała tu baza poligraficzna, dla wszystkich była intelektualna dziennikarze, badacze i naukowcy korzystali z jej usług.

Rocznik zaczął wychodzić za zgodą Komitetu Powiatowego PZPR, ale był dotowany prze Prezydium Powiatowe Rady Narodowej. Nigdy nie był z założenia pismem miejskim, zawsze był pismem regionu. To, co od paru lat przenieśliśmy na okładkę, czyli Pismo Regionu Karkonoszy, wielu ludzi kojarzyło to z Jelenią Górą i bardzo dobrze gdyż redakcja, towarzystwo i pieniądze pochodzą z urzędu miasta, za co serdecznie dziękuję. Redakcja mieściła się przy ulicy Żeromskiego 9, czyli w prywatnym mieszkaniu pierwszego redaktora Kazimierza Wagnera. Rocznik ukazuje się od 1963 roku i tematyka poszczególnych roczników jest różnorodna. Można ją bardzo łatwo prześledzić, gdyż obecna Książnica wydała bibliografię zawartości rocznika od początku do 2003 r. Rocznik ukazywał się do, 1975r. jako pismo powiatowe do póki nie powstało województwo jeleniogórskie, kiedy to dofinansowanie przejęła Rada Narodowa. Wtedy zwiększył się zasięg objęty w czasopiśmie na całe województwo. Rocznik przeżył dwa załamania. Pierwszym to był stan wojenny, wtedy wstrzymano na rok wydawanie. Druga przerwa nastąpiła po roku 90-tym. Spowodowały to przemiany gospodarcze i polityczne w tym czasie. Wówczas przez dwa lata nie był wydawany, powodem było, że wielu twórców rocznika przeniosło się do innych branż. Dopiero w 1994 roku wydano pierwszy po dwuletniej przerwie numer. Od 1997 r po stworzeniu nieformalnej koalicji instytucji w skład, której wchodziły: Muzeum Karkonoskie, Archiwum Państwowe i Muzeum Przyrodnicze udało się przejąć inicjatywę i rozpoczęliśmy kontynuowanie wydawnictwa.

 Rocznika wyszło 45 tomów licząc z niewielkimi przerwami wydawany jest 50 lat. Wszystkie one zawierają 11 145 stron, 662 teksty, 110 recenzji do tego około 30 tekstów bibliograficznych poświęconych bibliografiom regionalnym i w sumie ponad 300 autorów – przedstawił Ivo Łaborewicz prezes Towarzystwa Przyjaciół Jeleniej Góry.

Po szczegółowej prezentacji historycznej zebrani obejrzeli film biograficzny przedstawiający osobę Kazimierza Wagnera pierwszego redaktora i twórcy Rocznika Jeleniogórskiego. Na koniec głos zabrał pan Czesław Margas jeleniogórski archiwista, który przedstawił dzieje powstawania Rocznika i ciekawostki z tym związane.

Całość odbyła się w przyjaznej atmosferze przeplatanej rozmowami i wspomnieniami ubiegłych lat.

. Wszystkim twórcom i osobom zaangażowanym w tworzenie Rocznika Jeleniogórskiego życzymy kolejnych przynajmniej 50 lat tworzenia i wydawania tego wyjątkowego dla mieszkańców i miłośników regionu czasopisma.