Dziś Dzień Edukacji Narodowej

Dziś Dzień Edukacji Narodowej. Od samego rana do szkół zmierzają korowody uczniów z wiązankami kwiatów, które zostaną wręczone pedagogom. To już 41 obchody tego święta.

                      Dzień Edukacji Narodowej popularnie zwany Dniem Nauczyciela jest polskim świętem państwowym oświaty i szkolnictwa wyższego. Zostało ustanowione 27 kwietnia 1972 r. na mocy ustawy — Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 114) pod nazwą Dnia Nauczyciela, a następnie w 1982 r. przemianowane na Dzień Edukacji Narodowej (Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 19 z poźn. zm.).

                     Święto to upamiętnia powstanie Komisji Edukacji Narodowej, która była pierwszym ministerstwem oświaty publicznej w Polsce. Komisja ta została powołana z inicjatywy króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego na mocy uchwały Sejmu Rozbiorowego z dnia 14 października 1773 r.

„W dniu rocznicy utworzenia Komisji Edukacji Narodowej, 14 października każdego roku, obchodzony będzie Dzień Edukacji Narodowej. Dzień ten uznaje się za święto wszystkich pracowników oświaty i jest praktycznie wolny od zajęć lekcyjnych.”Oczywiście, z tego powodu jest to święto lubiane nie tylko przez nauczycieli, ale również, nie mniej, przez uczniów.

                      Tradycyjnie w ramach podziękowania nauczycielom za ich trud włożony w edukację i wychowanie uczniowie składają im podziękowania i życzenia oraz często obdarowują symbolicznymi prezentami (np. kwiatami lub słodyczami). Często z tej okazji przygotowywane są również specjalne występy artystyczne uczniów.

                       Ale w dniu dzisiejszym świętują nie tylko nauczyciele. Bo współczesna szkoła to nie tylko pedagodzy. Aby szkoły mogły mogły działać, niezbędna jest też praca pracowników administracji o obsługi. I choć ta grupa ludzi utożsamiana jest z „oświatą” to w istocie już tak nie jest. Mało kto wie, że pracownicy administracji i obsługi w szkołach zatrudnieni są na zupełnie innych zasadach. Ich wynagrodzenie jest w większości przypadków równe minimalnej krajowej. Dla tych  pracowników oświaty nie są dostępne zapisy Karty Nauczyciela. Nie mają więc prawa do dodatkowych dni wolnych, czy też urlopów zdrowotnych. Nie obejmują ich też gwarantowane nauczycielom podwyżki wynagrodzeń. Nie bronią ich branżowe związki zawodowe. To właśnie ich pracę ze względu na symboliczne wręcz wynagrodzenie można nazwać bez zastanowienia pasją.

Pamiętajmy więc i o nich.